Wudet

Nikogo tu nie ma. Tylko my zostaliśmy. Jesteśmy w Wiejskim Domu Towarowym (wudecie). Siwy przymierza spodnie w opuszczonym stoisku. Ja bawię się kolejką elektryczną w boksie z zabawkami, nigdy kolejki nie miałem. Krzyczymy sobie ho ho i palimy fajki ze spożywczaka. Burmistrz się dobijał szukając pożywienia, nie otworzyliśmy. Siwy wybrał sztruksy. Samochódy chódy burmistrza i kilku innych osób odjechały w inne strony, do innego świata tata. My zostajemy tutaj. Tu czekamy na ratunek rachunek. Biegamy i wspominamy piosenki.